Uri Geller spoort oliebron op in uw achtertuin

Halverwege jaren zeventig zag ik hem voor het eerst op tv. Uri Geller, paranormalikus. Geller kon lepels buigen zonder kracht te zetten en op afstand klokken stop zetten. Zei hij. Hij pakte een eetlepel voor de camera, wreef er een paar keer zachtjes over en jawel hoor: ze boog als bamboe. Op datzelfde moment werd de studio platgebeld door kijkers wier Friesche staartklok na 100 jaar trouwe dienst opeens de geest gegeven had. Een wonder!

Terwijl de Israëliër furore maakte in de rest van de wereld hegon ik thuis de bestekbak door te werken. Maar na drie dagen heftig wrijven waren de botermesjes nog steeds kaarsrecht en kwetterde de koekoeksklok met wrede stiptheid. Ik begon ernstig aan mijzelf te twijfelen. Totdat geruchten de ronde deden dat Geller een charlatan was. Een goochelaar. Wetenschappers hadden aangetoond dat Geller de studio-lepel verwisselde met een voorgebogen (dus al slapgeworden) eigen exemplaar. Bovendien was de statistische kans dat er ergens in het land een klok stopte gewoon erg groot.

Toch werd Geller niet zozeer ontmaskerd door wetenschappers als wel door hemzelf, in de Amerikaanse talkshow van Dick Cavett. Cavett had vanuit alle hoeken camera's op Geller's handen laten richten en de magiër maakte niets klaar. Pisnijdig werd hij en begon te klagen over onjuiste werkomstandigheden. Geller verloor zijn 'cool'. En maakte zich onwaarschijnlijk voor miljoenen kijkers. Exit Geller? Niks geen exit Geller. Geller is terug, brutaler dan ooit op het Internet. Op [URL is verlopen] heeft hij 'Uri Geller's Psychic City' uit de grond gestampt, opgesierd met gebogen lepeltjes.

Geller betrekt ons met een groots gebaar bij zijn gave: hij looft 1 miljoen dollar uit voor degenene die een lepel op Internet kan buigen! Zo van: 'Als jullie mij een bedrieger noemen, doe het dan zelf maar eens!' Die lepel ligt in Gellers safe maar is online op je beeldscherm te zien. Iedereen die tien dollar overmaakt mag zijn paranormale gaven op de cyberlepel loslaten. In de kleine lettertjes staat wel dat de deelnemers geen erkend telekinetikus mogen zijn. Dus alleen mensen die het niet kunnen mogen proberen.

Dat Geller tegenwoordig verder kijkt dan bestekbakken blijkt uit 'Uri Geller's Business Consultation Services'. Op deze pagina, opgesierd met portret van Geller-in-Armani-tegen-skyline-van-Manhattan, leurt de ziener met zijn koffiedik bij onzekere multinationals. Voor een honorarium van 1 miljoen dollar voorspelt Geller koersschommelingen en spoort hij oliebronnen op.

Geller beweert dat er elf grote firma's zo gek zijn geweest om die miljoen neer te tellen. Trots vermeldt hij dat vier van die elf bedrijven baat hadden bij zijn bemoeienis, zonder te beseffen dat hij hiermee onder de 50 procent toevalsgrens zit. Afijn, als C&A straks een filiaal opent in de Sahel weten wij waarom.

Hoe kort het collectieve geheugen van zijn publiek ook mag zijn en hoe graag de massa ook belazerd wil worden, Geller gebruikt zijn site toch vooral om zijn integriteit aan te tonen. De feitenbuiger somt een enorme waslijst van wetenschappers op die - volgens Geller - zijn gaven onomstotelijk bewezen hebben, maar hem in de praktijk hoogstens het voordeel van de twijfel gaven ("We weten niet hoe hij het gedaan heeft").

Ook volgt een overzicht van de media die zijn fenomeen 'serieus' namen, met veel uit verband gerukte citaten en nietszeggende conclusies ("Het is niet duidelijk hoe hij het gedaan heeft."). Apetrots is hij op Werner von Brauns reactie wiens trouwring hij eens in de wandelgangen verbogen heeft: "Ik weet niet hoe hij het gedaan heeft!"

Maar van mij hoeft Geller zich niet te verdedigen. Hij dwingt al genoeg respect af als gepassioneerd zwendelaar. En wie weet, als ik de botermesjes nog een dag langer gewreven had... Het horloge van mijn vader is in ieder geval datzelfde jaar nog kapotgegaan tijdens het afwassen. Dus. Wie weet open ik binnenkort 'Rein H.'s Psychic Subway' op Internet. Voor een tientje per poging mag je proberen mijn girosaldo omhoog te buigen.