Infomercialkanjer pompt adrenaline uit Ab Isolator

Een vriend van mij deed er al jaren aan. Vijfmaal per week, twee uur per dag. Aan bodybuilding bedoel ik. Hij was meters breed en had een stierennek. Zo wilde ik ook wel worden, want ik vermoedde een verband russen mijn garnalenframe en mijn neukfrequentie. Dus ik naar de sportschool, driemaal per week, twee uur per dag.

Loodzwaar was het. Maar lang niet zo slopend als de randdebielen om me heen. De kritische blikken, de schouderklopjes, de aanmoedigingskreten. En toen ik na drie jaar nog steeds niet significant meer neukte was ik de sportschool beu.

Ik besloot thuis op zolder verder te klooien met dumbelltjes van V&D. Drie weken heb ik het volgehouden. Toen was de inspiratie op. Wat bleek: om een debiliserende sport als bodybuilding vol te houden heb je debielen om je heen nodig. Kritische blikken, schouderklopjes, aanmoedigingskreten. Dus wat ik nu wil hebben is een thuistrainer. En ik weet precies welke: Tony Little van de Ab Isolator.

Tony Little zal een goede bekende zijn voor iedereen die wel eens een kater uitgezeten heeft voor zo'n half uur durende commerciële boodschap op RTL 5. Tony is een één meter veertig korte, zwaar gespierde gnoom met paardestaart. Hij springt, stampt, schreeuwt, snoeft - doet alles om het publiek te overtuigen.

Hij is ingehuurd om de Ab Isolator te promoten, een tuigje waarmee je je buikspieren kunt trainen. De fabrikant gaat prat op de effectiviteit ervan maar realiseert zich dat het tuigje - een rubber bandje met twee plankjes - met een buitengewoon lullige uitstraling kampt. Tony moet de Ab Isolator dus kloten geven. En niemand heeft meer kloten dan Tony.

"Do you know why the Ab Isolator is number one?" brult Tony zonder nasynchronisatie de zaal in als hij opkomt. "Because it works!!" Er gaat een golf van ontzag door het ingehuurde publiek. Die hormonale ogen, die beestachtige motoriek. Wat een adrenaline! Eigenlijk is Tony gast van 'host' Chuck, een wannabe acteur-met-buikje, maar Chuck wordt volledig onder de voet gelopen door Tony. Dat gebeurt zelfs letterlijk als Tony hem in het Ab Isolatortuigje klemt en voor de gein op zijn buik gaat staan (Tony: "Chuck used to be a real ladies' man!").

Het publiek vindt het kostelijk. Maar pas op, daar trekt Tony een iets te hard lachende huisvader aan zijn stropdas het podium op om ook hem in de Ab Isolator te klemmen. Hevig geïntimideerd begint deze stuiptrekkingen te maken die op buikspieroefeningen moeten lijken, terwijl Tony op diens 'abs' drukt en roept: "You see!? It isolates the abs! It works! It works! You can do it!"

Om Tony's passie te begrijpen moet je weten dat hij ooit wedstrijdbodybuilder is geweest. Een auto-ongeluk maakte een einde aan zijn carrière (we zien een zielige foto van Tony-in-verband), maar Tony is niet het type om bij de pakken neer te zitten. Hij trainde zijn dwarslaesie weg met de Ab Isolator en werd Amerika's beroemdste trainer. Een heel geloofwaardig voorbeeld van de voor-en-na situatie.

Dat kan niet gezegd worden van de tevreden klanten die hun foto hebben opgestuurd: allemaal ex-dikzakken die beweren dankzij het Abtuigje - en zonder dieet - veertig kilo te zijn afgevallen. Ook weinig overtuigend is het minuutje lulkoekwetenschap, waarin een geroyeerd arts een plastic ruggegraat doormidden buigt om aan te tonen hoe snel je invalide wordt zonder Ab Isolator.

Maar och, de Ab Isolator-commercial draait helemaal niet om de Ab Isolator. Het draait om Tony Little. We willen geen feiten, we willen zelfs geen spieren. We willen Tony's adrenaline. Zijn hormonale ogen, zijn beestachtige motoriek.

Daarom ga ik zo'n Ab Isolator bestellen. Niet dat ik van plan ben om het tuigje te gebruiken, maar bij aankoop krijg ik Tony's video cadeau. Kan ik elke dag op zolder mijn dumbelltjes opdrukken met Tony's kritische blikken, schouderklopjes en aanmoedigingskreten over me heen. "It works! It works! You can do it!"