Culinair magazine Tip dealt in speculaaskruiden

Niks stalletje, niks drie wijzen, niks vallende ster. Kerstmis betekent vreten. En van vreten moet je houden. Bij ons thuis was eten pure horror. Mijn moeder had de schurft aan koken en rukte iedere avond een pak instantpuree uit de kast, mengde dat met gekookt half-om-half-gehakt, prakte er diepvrieserwten doorheen en doopte de klonten in moddervette jus.

Toegegeven: het menu sloot naadloos aan op de sfeer; de televisie stond altijd te loeien zodat niemand met elkaar hoefde te praten en mijn vader stak na iedere hap een peuk op. Geen kerstkalkoen bij ons thuis. Maar inmiddels ben ik de trauma's voorbij. Sterker nog, deze Kerst ga ik smikkelen en smullen. Met recepten uit culinair magazine Tip.

Jezus, wat een druk blad is Tip. En wat een plastische foto's. Overal glanzende stukken vlees, opengereten groenten. Een kruising tussen een Edah reclamefolder en CNN-beelden van een gecrashte 747. Ik krijg er gelijk trek van.

Nou dacht ik dat recepten geschreven werden voor mensen die urenlang willen sloven, maar Tip Culinair gaat juist prat op haar snelheid. 'Het kan! In 60 minuten een feestelijk driegangen kerstdiner!' Heel fijn, maar wat ze ons er niet bij vertelt is dat je dagenlang de supermarkten moeten afstruinen om die idiote ingrediënten te vinden. Ooit een vakkenvuller in AH gevraagd om pecannotenijs, dijonmosterd of mozzarellakaas? Say what?

Alles wordt 'feestelijk' genoemd in Tip. 'Feestelijke groen-recepten', 'feestelijk voorgerecht'. Totaal 43 feestelijkheden. Blijkbaar zijn ze als de dood dat we hun exquise gerechten onderuit gezakt op de bank wegschrokken. Culinaire barbaren wordt dan ook met klem aangeraden de instructievideo te bestellen met 'originele tips om tafel en huis te versieren'.

Zoals verwacht verklapt Tip enkele zeer geheime recepten, die ongetwijfeld generaties lang door Klazina Neuzinga te Drachten in haar onderbroek zijn bewaard. Maar Tip is meer dan mooie woorden: er is een zakje met bruin spul bijgesloten. Eerst dacht ik dat je het kon oproken of opsnuiven, maar het is speculaaskruid. Gratis voor niets. De speculaas zelf echter ontbreekt - de Tiplezer wordt geacht die erbij te fantaseren. Probleem is dat het kruidenzakje zo ontzettend naar speculaas stinkt, dat het hele blad een Sinterklaasgeur krijgt en alle lust in de gerechten ontneemt. Heel slim, mevrouw Tip.

Tip Culinair is een impulsblad dat shoppers-met-lekkere-trek in een opwelling kopen. Als je één keer de zwartgeblakerde klonten uit je pan hebt geschraapt en je oven hebt geblust, neem je voortaan weer gewoon de Aktueel. Tip probeert de kritiek voor te zijn met de verzekering dat 'alle recepten getest zijn door culinaire specialisten'. GETEST!? Wat bedoelen ze daarmee? Hebben ze er alleen maar in geprikt, of hebben ze het ook echt doorgeslikt?

De adverteerders gaan er in ieder geval vanuit dat de krabkoekjes-met-oriëntaalse-saus in de biobak belanden, want ze hebben het lef om in dit culinaire topblad te leuren met Iglo vis, Hollandsche kaas ('De lekkere trek van de hele familie') en zelfs Marsrepen. Ik denk dat ik mijn lekkere trek dit jaar stil met een boterham met speculaaskuiden. En dan lekker hard de TV aan. Da's pas feestelijk.