Mannenmagazine Man speelt Playgirl zonder bloot

'De ideale man is intelligent, ad rem en heeft gevoel voor humor. Hij ziet er goed uit, is minstens 1,80 meter, heeft blauwe pretogen, een brede lach en net een heel klein randje spek rond zijn middel zodat ik mij niet jaloers hoef te voelen.'

Aldus omschrijft Jan Heemskerk, hoofdredacteur van maandblad Man, de ideale man. Laat ik me hier nu als twee druppels in herkennen. Tot en met het vetrandje toe. Zou Man mijn nieuwe lijfblad kunnen worden?

De Man die voor me ligt is een design special. '16 pagina's perfecte pakken.' Zelf zweer ik bij low budget outfits (zwart Waterlooplein-colbertje + zwarte spijkerbroek + zwarte cowboylaarzen, totaal nog geen 400 piek), maar ik kijk met fascinatie naar gangsterpakken waarmee je reclamebureau's kunt veroveren.

Man niet. Man schotelt ons een reportage voor met stretchstof-outfits, die zogenaamd 'het mannelijk lichaam nauwgezet volgen', maar de indruk geven dat de modellen in de gracht zijn gesodemieterd en in een zwaar gekrompen pak bij de politie aangifte komen doen.

Deze undersized ieligheid is nog stoer vergeleken bij de vrijetijdshansopjes in de rest van de design special: blauwe lamswollen trui met bijpassend tasje, wit windjack met capuchon, zelfgebreide coltrui met ski-jack; allemaal geshowd door een blonde knuffelbeer met kostschoolcoupe. Het lijkt wel een catalogus voor hetero's die pas een coming out hebben gehad en zich voorzichtig willen oriƫnteren op kleding die hun zachte kant beter doet uitkomen.

Auto's dan. Ikzelf ben motorrijder en dus veel stoerder dan iedere koekblikrijder, maar ik kan me voorstellen dat de moderne man een harde krijgt bij een fotoreportage van een Lotus sportmonster. Niks daarvan. De klinkervreter van de maand blijkt een degelijke Peugeot gezinscoupƩ, die gerecenseerd wordt door een vrouw ('ongehinderd door techno-babbel') en een man zonder rijbewijs ('In mijn verbeelding rijden alleen huisartsen een Peugeot').

Het lijkt wel of Man niet het beest in de man koestert, maar het kind. Waarom anders een Top 4 van computerspelletjes, waaronder het 'Carmageddon, waarbij de speler punten verzamelt door onschuldige voetgangers tot bloederige pulp te rijden'? Zelfs een Webberlezer voelt zich hier te oud voor.

Voor de rest is Man opgevuld met obligate cultuurflarden, zoals een interview met onbekende filmster-in-pak ('Acteurs zijn hoeren'), een foto-impressie van onzitbare design-meubels, en een recensie van het Scapino Ballet dat Underground zangeres Nico nadanst(!).

Ja, ik heb ook gehoord dat de moderne man in een identiteitscrisis verkeert, dat-ie laveert tussen macho en mietje. Maar mannenblad Man zit wel erg te weifelen. Het probeert de Playboy zonder tieten te lijken, voor rijpe mannen zonder fratsen, maar eigenlijk is het een kruising tussen een aangeklede Playgirl en Rails zonder treinen. Soit. Als ik nog eens goed mijn vetranden bekijk zijn die eigenlijk veel te dik om in Heemskerks profiel te passen. Een hele opluchting.