Revolutie of evolutie van de vrouwelijke lust

Er wordt wel eens beweerd dat porno te grof zou zijn voor het vrouwelijk libido. Te weinig verhaal, te weinig romantiek. Te direct. Een vlieger die ongetwijfeld opgaat voor een aantal vrouwen, maar die als generalisatie naar feministisch wishful thinking riekt. Veel vrouwen fantaseren er net zo platvloers op los als de gemiddelde Vieze Man, en lopen de pornotheek plat voor het meest simplistische beukwerk.

Het is wel een feit dat de gemiddelde pornovideo meer vanuit het perspectief van de man gefilmd wordt dan vanuit de vrouw. Zo is de bef/pijp-verhouding behoorlijk scheef; cunnilingus wordt meestal beperkt tot wat vluchtig geflebber naast de clitoris, terwijl de dames voortdurend de meest monstrueuze snikkels moeten doorslikken. De vrouw wordt meer gebruikt dan de man.

Natuurlijk is dit een fantasie waar behalve mannen ook licht masochistische vrouwen op kicken, maar het is typisch macho wishful thinking om er vanuit te gaan dat alle vrouwen zich hierop bevredigen.

Gelukkig wordt er steeds meer porno door vrouwen voor vrouwen gemaakt. Vrouwenporno 'mag', zoals dat in feministische kringen genoemd wordt. Dat klinkt nogal slaafs en voorzichtig, en dat is het vaak ook: de seks wordt nogal eens met de mantel der liefde gecorrumpeerd.

Een vrouwen-erotheek als Absolute Danny bijvoorbeeld biedt haar dildo's en lingerie aan als halve kunstitems, terwijl de als porno gepresenteerde verhalen in bladen als Viva vaak truttige sprookjes blijken (vol 'roeden' en 'spleetjes') en geïmporteerd worden uit exotische culturen voor de broodnodige antropologische legitimatie. Maar aangezien er onlangs een ranzige Boeketreeks op de markt is gekomen (Black Lace) lijkt het verschijnsel zich toch te verankeren in de samenleving.

De beroemdste echte vrouwenporno zijn de video's van producente Candida Royalle, ex-pornoster (of 'actrice' in haar eigen bewoordingen). Haar klanten durven of willen niet in een gewone sexshop komen, want de verkoop geschiedt voornamelijk via postorderbedrijven. "Ik maak films met erotische fantasieën, want vrouwen willen meer dan seks," stelt mevrouw Royalle.

En inderdaad, in haar serie geen patsboemverkrachtingen waarbij 30 centimeter lange dampende snikkels in weerloze kutjes worden gepropt, maar romantische verhaaltjes waarin sterke, maar o zo tedere prinsen de dames na veel verantwoord voorspel tot hoogtepunten brengen. Er wordt wel vies gedaan, maar dan toch zo netjes mogelijk en met veel aandacht voor het vrouwelijke orgasme.

Recensenten waren dolenthousiast ("zo vrouwvriendelijk!"), maar toen ik Candida's fantasieën aan een aantal vriendinnen liet zien vonden ze het veel te politiek correct om er een kick uit te halen.

Veel meer waren ze te spreken over de pornoverhalen van Lydia Rood. Lydia Rood is vooral bekend als schrijfster van thrillers en kinderboeken, maar bundelt ook erotische verhalen van internationale schrijfsters (Zusters in de Zonde).

Rood gaat ervan uit dat vrouwen niet gesmoord willen worden in de knuffelcultuur van het politiek correcte feminisme, maar net zo zeer behoefte aan seks en porno hebben houden als mannen. Toch noemde ze haar eerste eigen pornoverhalenbundel Louter Lust liever erotisch, "omdat veel vrouwen terugschrikken voor de term porno".

Een lucratieve beslissing, want het boek verkoopt een veelvoud van haar overige schrijfsels. Louter Lust is een stuk beter en geiler dan ik verwachtte. Geen getrut, maar stevig geneuk en gebef en gepijp.

Het verschil met de doorsnee mannenpomo is dat de verhalen veel beter geschreven zijn, en dat Roods heldinnen hun sekspartners soms vernederen op een manier die, als Rood een man was geweest, woedende reacties opgeleverd zou hebben van politieke correctiegroepen. Perfect voor licht masochistische mannen.

Ik vermoed dat het vooral de banale, maar intelligente porno zal zijn die toekomst heeft. Porno die zich niet laat besnijden door gefrustreerde, calvinistische feministes of politieke correcto's, en zich niet spiegelt aan de stompzinnige clichés van de mannenporno. Er komt een tijd dat vrouwenporno niet mag, maar moet. Waarschijnlijk nog viezer dan mannenporno. Maar dat is typisch mannelijk wishful thinking.