columns over tv titels

Brink en Brard op schoot bij Rick Felderhof

Mijn goede vriend Joep stuurt mij regelmatig knipsels toe. Meestal zijn het interviews met acteurs, auteurs of regisseurs van wie Joep weet dat ik geïnteresseerd in ze ben. Heel tof van Joep, maar eerlijk gezegd lees ik de interviews met groeiende weerzin. De meeste van mijn helden vallen namelijk vies tegen zodra ze hun mond opendoen. Michiel Romeyn, Steven Spielberg, Kamagurka, ze strooien allemaal met cliché's. Triest word ik ervan.

Ter compensatie kijk ik graag naar TV-interviews met Bekende Nederlanders. BN'ers zijn dom, ijdel, onsympatiek en ga zo maar door, en bij ieder interview maak ik er een sport van om iets in hen te ontdekken dat me roert of fascineert. Soms is dat een hele kluif: Jos Brink en Patty Brard te gast bij Rik Felderhof (NCRV).

Rik Felderhof is een onbekende BN'er. Hij woont in een kapitale villa aan de Côte d'Azur, draagt een kolonistenpak en laat zich graag filmen terwijl hij pijnzend in een aantekeningenboek schrijft. Een filosoof in ballingschap. Riks specialiteit is het diepte-interview. In De Stoel zocht hij naar ‘het bijzondere' in gewone mensen, nu zoekt hij 'het gewone' in BN'ers. Hij laat zijn gasten in subtropische luxe baden en probeert dan met zijn warme stem tot hun kern doordringen.

De kern van Jos en Patty. Kan achter hun imago een interessante persoonlijkheid schuilgaan? Rik probeert bij Jos 'het kleine hartje achter het professionele masker' te ontdekken en bij Patty 'de lefmeid achter de good looks'. Jos lucht zijn hart over de ziekte van zijn vriend Frank. Hij moet veel zuchten, gooit er een enkele one-liner tegenaan ("Succes is wind") en tuurt dan zwijgend naar de horizon.

Patty vertelt met vlammende ogen hoe ze na een droomhuwelijk met een miljardair failliet ging en als gewone mensen moest leven ("Ik woonde in een klein flatje zonder gordijnen!"). Maar Patty vocht terug. Ze liet haar tieten opvullen ("Het is toch geweldig om je vrouwelijkheid naar buiten te laten komen!"), ging Extreem presenteren en is nu weer een rijke BN'er.

Het is me niet gelukt. Ik kon niets intelligents in Patty ontdekken en niets sympathieks in Jos. Party is een verwende, murw gecokete Barbie, Jos een narcist vol zelfgenoegzaam sentiment. Maar Riks interview was geen verloren uurtje. Want ik heb Rik leren kennen. Rik fascineert me. Hij weet het vertrouwen van de BN'ers te winnen en zodra zij zich ontspannen begint hij gemene vragen te stellen (tegen Patty: "Jij bent vernederd, hè!?", en tegen Jos: "Jij wilde nooit voor je homoseksualiteit uitkomen, hè!?").

Rik wil niet het gewone in de BN'er ontdekken, hij wil hun achilleshiel openrijten. Rik minacht zijn gasten. Als hij beroemd wordt is hij de eerste BN'er waar ik knipsels over wil ontvangen.