columns over tv titels

Knullige dramaserie over kindermishandeling

Ooit was het universum van het EO-lid een harmonieus universum. Het leefde in een net, blank, heteroseksueel, drugsvrij nieuwbouwdorpje waar iedereen elkaar respecteerde. Als het de EO aanzette zag het programma's over andere nette, blanke, heteroseksuele, drugsvrije nieuwbouwdorpbewoners die elkaar respecteren. Roofmoord, incest, en crackpanden hoorden in de Buitenwereld, ver weg in de Grote Stad.

Helaas voor dit oerlid zijn de tijden aan het veranderen. Het harmonieuze universum is aan het verschrompelen terwijl de EO steeds groter wil worden. De EO wil met de tijd mee, en de tijden worden grimmiger. Daarom probeert de omroep mondjesmaat 'realisme' uit in zijn programmering. Niet gelijk een all revealing docudrama over Marc Dutroux, maar een dramaserie als 'Het recht van de zwakste'. Dit keer over kindermishandeling: 'Het buurmeisje'. Waar gebeurd.

In een nette, drugsvrije nieuwbouwwijk komt een EO gezin wonen. Een modern EO gezin, want mamma is een beetje Surinaams en ook zoontje Danny heeft kroeshaar. Naast hen woont een ander modern EO-gezin: een weduwnaar die hertrouwd is en een dochter heeft van Danny's leeftijd. Nette mensen. Danny (die geen ghetto-blaster heeft maar wel tinnen soldaatjes) vermoedt echter dat zijn buurmeisje mishandeld wordt door haar ouders. Ze praat met niemand, zelfs niet met Danny, maar hij hoort haar door de muur heen klappen krijgen en huilen. Ook wordt ze dagelijks in een kast opgesloten.

Danny vertelt zijn vermoedens aan zijn ouders, maar die geloven hem niet. Buurman is toch een nette man! Dan ontdekt Danny dat het meisje wel kan praten via haar poppen, als een soort buikspreekster met een meervoudige persoonlijkheidsstoornis. Ze vertelt dat pappa en mamma haar inderdaad slaan. Danny waarschuwt de kinderbescherming en de ouders worden uit de ouderlijke macht ontheven. Wat blijkt? Het meisje kon de dood van mamma niet verwerken, sloeg dicht en werd daarop door ouders 'tot zinnen' geslagen.

Het lijkt alsof de EO het universum van haar oude leden wil afbreken om nieuwe leden te winnen. 'Achter al die schone schijn schuilt diepe ellende!', is het kersverse devies van de omroep (en opeens krijgt 'The Waltons' een macabere dimensie).

Maar als realistische eye opener komt 'Het Buurmeisje' niet over. Eerder als knullige horror. Onheilspellende pianoklanken moeten de suspense aandikken als Danny op onderzoek uitgaat, en als het buurmeisje met enge poppenstemmetjes begint te praten waan je je in de Exorcist. Verder wordt het verhaal op cruciale momenten bevroren door een vertelster die de set oploopt(!) en samenvat wat we net gezien hebben ("Wat sommige ouders niet uit liefde doen!"). Heel surrealistisch.

Rest de vraag wat het Oerlid uit het devies van de nieuwe EO zal oppikken. 'Let op nieuwsgierige buurjongetjes als je je kind wil afranselen?' Je moet wat overhebben voor een harmonisch universum.