columns over tv titels

Jaren '70 kapperswijsheden met David Carradine

Als puber was ik gek op de TV-serie Kung Fu. Kung Fu ging over een Chinees, Caine genaamd, die door het Wilde Westen zwierf en daar allerlei lompe cowboys tegen het lijf liep. Caine kon erg goed vechten maar deed dat alleen als het écht moest, want hij was filosofisch opgevoed in een Kung Fu klooster. Voor iedere situatie had hij een wijze spreuk meegekregen.

Heel leerzaam voor een puber als ik dus, maar vreemd genoeg sloeg ik na iedere aflevering mijn zusje in elkaar. Dat kan toch niet de boodschap van Kung Fu zijn, dacht ik jaren later. De verwarring werd nog groter toen ik zelf op karate ging en de leraar diepe verhalen afstak over respect voor de medemens, om vervolgens te demonstreren hoe je zo effectief mogelijk andermans knieschijven verrot kan trappen. Oosterse wijsheid? Kung Fu is op herhaling op TV 10, zaterdagavond.

Daar gaat hij. Op blote voeten, met Swiebertje-hoed, zonder revolver, sjokkend door de woestijn als een existentiële zwerver. Geen wonder dat Caine (gespeeld door Amerikaan David Carradine die met samengeknepen ogen Chinees probeert te lijken) steeds wordt opgepakt. Dit keer belandt hij in een cel met een reusachtige goudzoeker.

Dankzij Caine's karateklappen weten ze te ontsnappen, maar dan beginnen de problemen pas goed: de goudzoeker blijkt geestelijk een kleuter die bovendien kampt met jeugdtrauma ("Iedereen lacht me uit!") en gemankeerde agressieregulatie ("Ik wil iedereen doodslaan").

Een uitdaging voor filosoof Caine dus. Hoe dit zonder klappen op te Tossen? Hij flasht back naar het Kung Fu klooster, waar zijn blinde meester instant-wijsheid opdist: "Sprinkhaan (koosnaampje Caine), waar huist het kwaad, in de rat die graan steelt of in de kat die moordt' Sprinkhaan heeft geen idee. Master: "De rat steelt niet, de kat moordt niet. Regen valt, een beekje kabbelt, een heuvel blijft op zijn plek. Ieder doet wat ie moet doen.'

Zo zit dat. Caine flasht forward en zegt tegen de reus: "Als je rijst plant zul je rijst oogsten." Waarop deze als een pudding in elkaar zakt en vreedzaam de Rocky Mountains intrekt om daar "voor de dieren te gaan zorgen".

Mijn weerzien met Kung Fu was een schok. Vooral het geweld. Zelden zo'n lullig zooitje nepkarate gezien; Caine schopt en slaat alsof hij aan pantomime doet. Het is me nu ook zonneklaar dat niet de 'martial arts' van mij zo'n agressief broertje maakten.

Het waren de debiliserende Kung Fu wijsheden, die volksspreuken die boven de tap van een voetbalcafé thuishoren, die je het gevoel geven dat je als een kleuter behandeld wordt. Daar wordt een mens pissig van. Straks mijn zus maar eens een bezoekje brengen. Want, zoals master zegt: "Ieder mens doet wat ie moet doen".