columns over tv titels

Bart de Graaff is geen leuk mannetje

Bart de Graaff is de kleinste fïlmpersoonlijkheid van Nederland. Eén meter veertig ofzo. Ik weet een beetje hoe het is om klein te zijn. Van de middelbare school dan. Terwijl de meisjes in mijn klas naar de één meter zeventig doorschoten, bleef ik op de één vijftig hangen. Jarenlang.

Een vreselijk gevoel was dat. Niet omdat ik zo gepest werd, maar omdat ik niet serieus genomen werd als man - ik was een 'leuk kereltje'. Inmiddels ben ik uitgegroeid tot de 1.87 (met cowboylaarzen l .92) maar op schoolreünies zul je me niet snel zien.

Voor Bart de Graaff liggen de kaarten anders. Hij heeft een ziekte waardoor hij altijd een leuk kereltje zal blijven en maakte van zijn handicap een handelsmerk. Bart is zelfs een Bekende Nederlander geworden. Petje af. Maar het trauma voorbij? No way. Diep in zijn hart koestert Bart een haat tegen Grote Mensen. Dat straalt van hem af in Veronica's 'Boobytrap'.

In de leader zien we hoe een machine een kereltje in elkaar zet: rond hoofd met kuifje en apegrijns, knalgeel pak met oranje strik. Het is Bartje! Lachen! Zeker lachen, maar niet om Bart. Want Boobytrap draait om leedvermaak. De slachtoffers zijn grapjassen die zich op kantoor onmogelijk gemaakt hebben bij collega's en nu - onder toeziend oog van Barts verborgen camera - zelf voor schut worden gezet.

Lijkt leuk. Is schokkend. Neem Reinier: 35+, groen colbert, domme snor. Reinier moet van zijn baas zogenaamd een gesloten bankgebouw keuren in verband met sloop. Eenmaal binnen komt hij voor een akelige verrassing te staan: zware jongens zijn bezig een kluis te kraken.

Reinier schrikt zich het leplazarus. Hij wordt vastgebonden, geïntimideerd en zelfs met de dood bedreigd. Pas na tien minuten doodsangst ("Nnnee echt, ik zal m'n mond houden!") en een volgepoepte onderbroek knalt de deur open en springen Reiniers collega's tevoorschijn: "Boobytrap, Boobytrap! Hahaha!"

De grappen gaan van Boobytrap gaan veel te ver om voor practical jokes door te gaan; dit soort geintjes kan trauma's veroorzaken. Ook in de studio laat Bart zich van een akelige kant kennen. Hij pikt een bejaarde man uit de zaal en laat hem in een Minnie Mouse-rokje rondlopen, hij deelt katten uit aan provincialen (tegen een Brabo: "Is dat Nederlands dat je praat!?").

Vooral jongedames zijn z'n doelwit. Bij één springt hij op schoot ("Dat is panieken hè!"), bij een ander doet hij een kikker na en vraagt haar dan om hem vol op de mond te zoenen, zodat hij weer prins wordt. Bijna hysterisch piept ze: "Alsjeblieft! Hoeft dat niet!" Bart moet lachen als een hyena. Hij zal nooit genoeg boobytraps kunnen verzinnen om zijn gram te halen. Maar hij is in ieder geval geen leuk kereltje meer.