columns over tv titels

Bij de EO is ook een bekeerde verslaafde kind Gods

k heb ooit een junk gekend. Peter. Peter was een broodmagere slungel met een blik alsof het Einde der Tijden was aangebroken. Hij spoot al vanaf zijn vijftiende, kende niet anders. Ik kocht van Peter wel eens een fiets voor een geeltje. Dan at hij een boterham mee, met extra kaas. Ik heb hem ook wel eens geld geleend. Netjes teruggekregen.

Eigenlijk was Peter een heel nette jongen. Natuurlijk, hij jatte alles wat los en vast zat, maar hij sloeg nooit oude vrouwtjes neer. "Dat zit niet in me," zei hij, terwijl hij naar de Apocalyps tuurde. Het ging pas slecht met Peter als hij gekickt had. Dan miste hij doel in zijn leven. Gelukkig ging Peter altijd weer snel aan de spuit. Ik ben benieuwd wat hij van de EO-reportage 'Als het leven pijn doet' zou vinden. Inderdaad, over een junk die De Naald inruilt voor Het Licht.

Govert is een broodmagere slungel met een blik alsof hij iedereen op de bek wil slaan. Dat heeft hij dan ook regelmatig gedaan. "Klappen uitdelen hoeft voor mij geen agressie te zijn," merkt hij cryptisch op. Een jaar geleden werd Govert het junkieleven beu, nam een overdosis en kwam terecht in een christelijk opvangtehuis. Daar heeft hij de Heer gevonden. "Nu ben ik genezen," beweert hij met een blik alsof hij iedereen nog steeds op zijn bek wil slaan.

Tussen de bekentenissen door laat de EO ons huiveren bij grofkorrelige beelden van een enge fïetstunnel ("Jaja," hoor je de EO-leden in Monnickendam denken, "zo gaat dat in de stad!"), en van een kind dat met hamer op speelgoed slaat. Want Govert heeft het als peuter moeilijk gehad. Gelukkig heeft hij zijn thuis gevonden. Als hij nu kwaad wordt, mag hij struiken uit de tuin van het tehuis rukken.

We hebben het al duizend keer eerder gezien, deze Verloren Zoon-cliché's vermomd als human interest van De Evangelische omroep. Ik zou deze gewoon weggespoeld hebben als er geen curieuze wending was geweest.

Een psychiater, die met een obligaat verhaaltje over aangeleerde agressie Goverts geval moest toelichten, stak opeens van wal met een tractaat over Het Kwaad. "Soms is agressie zo intens dat er spirituele zaken een rol moeten spelen. Boze Machten die op, ons onheil uitzijn..." Een analytische wetenschapper die stelt dat junkiegedrag een duivelse kern heeft! Het moest er een keer van komen.

Maar exorcisme is kansloos bij Govert. Het kwaad in Govert is niet de Duivel en ook niet De Naald, maar Govert zelf. Vorige week heeft hij weer iemand op de bek geslagen. "Daar kan ik nu vergeving voor vragen. Da's het lekkere van geloof." Van mij zal Govert nooit een boterham met kaas krijgen. Halleluja of niet.