columns over tv titels

Het enige mooie aan De Bevalling is de bevalling

Reality TV. Een lekker goedkoop alternatief voor drama, maar eens raakt ook de voorraad werkelijkheid op. Bij SBS6 zijn ze daarom druk aan het brainstormen. "Hebben we ar iets met verkeersongelukken gedaan?" waagt de overspannen hoofdredacteur aan het Reality-team. "Ja," klinkt het in koor. "Met politie-razzia's?" "Yep." "Huisuitzetting?" "Vorige week nog." "Heroïne-hoeren?" "Dito."

Dan valt het even stil. "Misschien moeten we het dichter bij huis zoeken," mijmert de hoofdredacteur. "Iets indiscreets. Wat dachten jullie van ongelukken tijdens de stoelgang?" "Te statisch." "Incest met autistische kinderen dan?" "Te uitgekauwd."

Weer valt het stil. Dan komt de hoogzwangere juffrouw Jannie binnen met verse koffie. "Nog een bakkie, mensen?" De redactieleden kijken elkaar als door bliksem getroffen aan. "Dat is het!"'roepen ze. "De Bevalling!"

Een serie over bevallingen kent zo haar beperkingen. Zwangere mensen zijn weliswaar uitstekend interviewbaar - ze doen niets liever dan over hun zwangerschap zeveren - maar hun verhalen zijn voor niet-zwangere kijkers knap saai. Al die details over over echo's en weeën, dan nog liever een hypochonder met eczeem. Ook Birgitte, acht maanden zwanger, is zo gek geweest om de SBS6-haaien in haar baarkamer te laten posten.

Nou is Birgitte bepaald geen zeikerd, maar als ze toch geïnterviewd wordt... Zo heeft ze last van vervroegde wee-activiteit, en soms wil de vrucht nog wel eens hard schoppen, en blabla. Echtgenoot John blijft er kalm onder. "Ik kan toch niet voelen wat zij voelt. Ik ben er om haar te steunen." Eigenlijk houdt hij niet zo van baby's, bekent hij. Gaap.

Eindelijk is het dan zo ver. De weeën zetten door. Groot alarm! Vroedvrouw erbij, SBS6-team in de aanslag. Birgitte gaat in baar houding liggen, d'r bril nog op haar neus. John, trouw aan haar zijde in trainingspak, laat haar hard in zijn onderarm knijpen zodat hij zelf ook iets kan voelen. "Pf! Pf!" doet Birgitte terwijl Johns arm blauw aanloopt.

Na een televisieminuut persen schreeuwt ze het uit van de pijn: "Ik wil niet meer!" "Persen!" reageert John met beurse arm. En opeens floept een rood glibberig monstertje uit Birgitte. It's alive! Birgitte geeft hem een knuffel en laat haar eerste dochter de navelstreng doorknippen. Even moet ik een liter tranen wegpinken. Dit is geen Reality TV meer, dit is Levensecht Drama.

'De Bevalling' is een zwaar programma. Je moet door 25 minuten geklep heenbaggeren om een glimp van Het Wonder op te vangen. Maar feit is dat zelfs de SBS6 cameraman onder de indruk is van het nieuwe leven; zijn camerawerk bleef opvallend discreet (geen frontale beaver shots, geen irritant gezoom). Reality TV zonder effectbejag. Hij zal wel gepasseerd worden voor de volgende serie, 'De Keizersnede'.