columns over tv titels

Gebroken ambtenaren in Pieter Storms' Breekijzer

Sommige Nederlanders hebben het maar moeilijk met onze vredige rechtstaat. Want zonder doodsescaders, snelrecht, geheime politie of martelingen valt er zo weinig te klagen. Terwijl ons kleine maatschappelijke leed toch vaak net zo zwaar aanvoelt als het juk van dictatoriale terreur. Gelukkig heeft RTL5 een kanjer tot haar beschiking die onze onbenulligheden tot de juiste proporties weet op te blazen: Pieter Storms van Breekijzer.

Storms - ooit zelf de boot ingegaan met zijn Krant op Zondag - staat op de bres voor de kleine man die door de Bureaucratische Tank platgewalst dreigt te worden. Niet dat hij een reputatie als integer journalist heeft; door ex-collega's van de Nieuwe Revu wordt hij verguisd als opportunistische nieuwsrat, terwijl de Raad voor de Journalistiek hem geëxcommuniceerd heeft vanwege zijn brutale interview-'technieken'. Het zal Storms een zorg wezen. Voor hem heiligt het lulligste doel de grofste middelen.

Huisvrouw Truus heeft vier maanden geleden haar parkeer-uurtjes netjes bij de automaat afgerekend, maar krijgt toch een bon. Blonde Bianca heeft een bloemenstalletje opgezet, maar krijgt oneerlijke concurrentie van een grotere stal die met toestemming van de gemeente pal tegenover haar tentje wordt neergezet. Moeder Noor en haar dochter wonen in een gerenoveerd huis dat enorm veel vocht aantrekt, maar krijgen geen urgentieverklaring om te verhuizen.

Het zal duidelijk zijn dat hier sprake is van schrijnend onrecht. Gelukkig ruikt Pieter Storms onrecht op kilometers afstand. Hij hoort de slachtoffers uit, maakt zich kwaad, scheurt in zijn spacy bestelwagen vol communicatie apparatuur plus zeskoppig televisieteam naar de vermaledijde instantie, rukt de bel van de muur, steekt zijn cameralens tussen de deur en grijpt de ambtenaren bij de lurven. Storms vraagt niet, Storms eist. En Storms krijgt zijn zin.

De problemen in Breekijzer zijn zo onmetelijk onbenullig dat je je afvraagt welke criteria Storms hanteert - welke casussen zou hij GEWEIGERD hebben voor zijn programma!? De makers proberen het lauwe afwaswater op te waarderen tot eigentijdse reality TV door de camera bruusk te laten zwenken en veel in te zoomen, maar deze dynamiek geeft Breekijzer juist iets van een parodie. Onbedoeld?

Storms noemt zijn televisiepersona zelf een 'karikatuur'... maar dan wel een vet aangezette, want hij komt over als een opgebrande paperazzi: opgefokt, onbeschoft, zwarte wallen, priemende ogen - een roddeljager die te vaak zijn neus poedert. Niettemin ga je je met deze klier solidair voelen. Niet omdat zijn kruistocht ook maar enigszins geloofwaardig overkomt, maar omdat je die ambtenarij graag wilt zien bloeden.

Deze bureaucratische wezels, die zich verschuilen achter zelfgegenereerde regeltjes en plakkerige procedures, moeten nodig eens hard van achteren gepakt worden. En daar is Storms de aangewezen jager voor. Inderdaad, soms heiligt het lulligste doel de grofste middelen.