columns over tv titels

Barends verdrongen door hongerige De Leeuw

Sonja Barend, peetmoeder van Vara's talkshow arena, is oud en saai geworden. Rijp voor de VUT. Waren haar pogingen om voor Neerlands televisiegeweten door te gaan nog wel vermakelijk, haar hypocriete socioretoriek heeft zo langzamerhand iedere flair verloren. Zelfs ergernis wekt ze niet meer op.

Deze teloorgang wordt nog eens beklemtoond nu een jongere coryfee, Paul de Leeuw, laat zien hoeveel beter het kan: de Schreeuw van de Leeuw is duizend maal onderhoudender dan Sonja op Zaterdag. Niet zozeer omdat De Leeuw wars is van iedere hypocrisie, maar vooral omdat hij zo'n liederlijke uitstraling heeft. Omdat Paul zich kirrend op de Gooise matras stort en het ene na het Hilversumse superego'tj e onder zijn vette reet vermorzelt.

Het kwaliteitsverschil tussen beide televisiepersoonlijkheden is goed te merken nu de Vara hen vlak achter elkaar heeft geprogrameerd. Zo had Sonja afgelopen weekend een dame uitgenodigd die de leiding voerde over 900 man havenpersoneel en voortdurend door mannelijke bobo's gediscrimineerd werd. Ook hield ze er een lesbisch relatieleven op na, en zeulde ze vijftig kilo overgewicht mee. Heel erg dus.

Sonja kon haar compassie echter nog maar mondjesmaat veinzen en liet steeds vaker haar schelle hoonlach door de studio galmen. Aan het einde van het gesprek liet ze haar masker zelfs volledig zakken en droop de walging van haar af. Geen fraai gezicht.

Ook De Leeuw had voor zijn Schreeuw een flinke portie maatschappelijk leed gereserveerd: vrouwen met borstamputatie. Van zijn kant echter geen pathetisch gezuig, wel een hoop grove vragen - vragen die zo'n ingreep inderdaad oproepen: "Hoe groot is je litteken?", "Ga je wel eens zwemmen?", "Wat denk je als je voor de spiegel staat?" De Leeuw's directheid sorteerde een ontspannend effect, met als gevolg dat de vrouwen openhartig reageerden en er flink gelachen werd. Een taboe doorbroken? Voor eventjes in ieder geval.

Het is niet zozeer dat Paul de Leeuw meer moraal heeft dan Sonja Barend. Wel veel meer gevoel voor humor. De Leeuw wil lachen. Ten koste van alles en iedereen, ook van zichzelf. Dat maakt hem ongenaakbaar. Zonder die humor was Paul een gemakkelijke prooi van Sonja geweest - hij is immers dik, lelijk en verschrikkelijk homoseksueel ("Paul, ben je trots op je homo-zijn?").

Nu is Sonja een perfect slachtoffer voor Paul's sarcasme: ze is immers ijdel, dom en defensief ("Sonja, ben je zolangzamerhand niet te oud voor al die close-ups?"). Nog even, en Paul's derrière slingert Sonja's mantelpakmoraal met één flinke stoot voorgoed het talkshowpodium af. We zullen haar niet missen.